درخت ابريشم اين درخت در اطراف تهران « شب‌خسب » و « درخت ابريشم » ، در گيلان « شب‌خسب » و « شب‌خوس‌دار » ، در اطراف رشت و لاهيجان « شاقوزدار ، هزاولگ و هزار برگ » ، در مازندران « بيولى » ، در شيرگاه « ويلىولى » ، در نور و كجور « و ولى - شوخس ، شوفس و شوخس » و در آستارا « كشكر » ناميده مىشود . در كتب طب سنتى با نام عربى « شجرة الحرير » آمده است . به فرانسوى Arbre a la soie و Albizzie و به انگليسى Bastard tamarind و silk tree و silk rose گويند . درختى است از خانوادهء Leguminosae تيرهء فرعى Mimosaceae ، نام علمى آن Albizzia Julibrissin ( Willd . ) Benth . و مترادفهاى آن Albizzia nemu Benth . و Albizzia mollis Boiv . و Acacia Julibrissin Willd . از طرف گياه‌شناسان مختلف نامگذارى شده است و Loureiro آن را Mimosa arborea مىنامد . كلمهء albizia را با يك z نيز مىنويسند نظير Albizia Julibrissin Durazz . . مشخصات درخت گل ابريشم درخت حساسى است و برگهاى آن شبها روى هم مىخوابند و به همين دليل نام چينى آن HO - hum كه ترجمهء آن شب‌خسب است ، مىباشد و همين نام به فارسى نيز منتقل گرديده است . شاخه‌هاى آن داراى انشعابات چترى است . برگهاى آن مركب و معمولا در اواخر بهار ظاهر مىشود . برگهاى شب‌خسب در شبها